Pattama's profile^^praew^^~~zaa ก้อเข้ามา...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
Thanks for visiting!
AOMSINwrote:
พี่แพรววว เด๋วนี้ไม่ค่อยเจอกันเลยเนอะ
คิดถึงๆเด้อ อ่าน อ่าน อ่านหนังสือเข้าไป
เพื่ออนาคต ! เหนื่อยชะมัดเลยเนอะ
ไปแล้วเด้ออ แล้วเจอกาน ป้า !!! 55+
โชค D เด้อค่า ฮ่าๆๆ
Sept. 7
Pattama Rattanavongsawrote:
ไว้สอบเสร็จแล้วจามาอัพสเปซยาวๆเลย
ตอนนี้พักไว้ก่อน อ่านหนังสือไม่ทันแล้ว ใกล้ตาย สาธุ A หลายๆตัว
Sept. 7
Pattama Rattanavongsawrote:
เย้ยยยยยยยยยยย
เข้ามาแล้วก้อคอมเม้นให้ด้วย
ถ้าไม่ขอให้............  เวียนหัวดีเว้ย
Aug. 14
Pattama Rattanavongsawrote:
ขอโทดแก๊ฟนะเว้ยย ไม่ได้ซื้อข้าวกะยาสาทรมาให้ << เขียนงี๊ป่าววะ
ขอโทดน้องฝนด้วย ไม่ได้ซื้อขนมเปี๊ยะมาฝาก
พอดีวันกลับมันฉุกละหุก อย่าว่ากันนะจ๊ะ
Aug. 6
[[ TanG ~ M o = > ]]wrote:
แวะมาเยี่ยม .. อารายของเจ้ เน๊ยะ 555
Aug. 2
|
^^praew^^~~zaa ก้อเข้ามา.....!!!!!August 26 ช่วงเวลาของความโหดร้าย โอ๊ยๆๆๆๆ ขี้เกียจตื่นจังเว้ยยย ตอนเช้าทีไรเป็นงี๊ทุกทีเลย อีกแค่ 30 วันจะสอบแล้ว
แต่ว่าตอนนี้อ่านหนังสือยังไม่ทันเลย ไม่รู้จะทำไงดี กลุ้มที่สุด
ไม่มีเรียนตั้ง 6 วัน แทนที่จะสบาย วันๆนึงฉันต้องไปขลุกอยู่ที่หอสมุด วันละ 6 ชั่วโมง
คือนานกว่านี้คงไม่ได้ ตายกันพอดี พอกลับมาหาข้าวเย็นกินเรียบร้อยใช่มะ ฉันก้อต้องมานั่งอ่านต่อที่ห้อง
แล้วดึกๆมันหิวอ่ะ กว่าจะสอบเสร็จฉันคงอ้วนพอดี บางคืนก้อได้กาแฟช่วยอ่านะ แต่บางคืนไม่ไหวจิงๆ
ต้องออกไปหาไรกินข้างนอก เป็นอยู่แทบจะทุกคืน
ตอนอยู่หอสมุดมีไรโก๊ะๆเกิดขึ้นด้วย วันก่อนไปกินปลาเผามากับเพื่อน กินข้าวเหนียวด้วย
พอมาถึงหอสมุด ฝนมันก้อบอกว่า "วันนี้กูจะไม่หลับเว้ยยย" ผ่านไปซักพักเพื่อนฉันก้อเข้าเฝ้าพระอินทร์
เป็นที่เรียบร้อย ซักพักอีกฉันก้อตามไป ไม่ไหวข้าวเหนียวทำพิษ เราเลยตัดสินใจกันว่าไปนอนดีกว่าเนอะ อิอิ
ตอนที่ลงลิฟต์เป็นเบลอๆ ลิฟต์มันจอดที่ชั้น 4 ฉันก้อเดินออกไปอ่ะแล้วก้อต้องรีบเดินกลับเข้ามา เพราะว่า
ออกผิดชั้น แล้วคนในลิฟต์ก้อเยอะมากด้วย โครตจะอายย พอลิฟต์มาจอดชั้น2 ก้อตั้งใจว่าจะกดเปิดลิฟต์
แต่กดผิดดันไปกดปิด ขังคนในลิฟต์ซะงั้น ท่าจะเป็นเอามาก ซวยซ้ำซวยซ้อน
เย้ๆๆๆๆ อ่านหนังสือเครียดๆ ไปเที่ยว วันนั้นไปยูบาร์กันกับพวกสโม สนุกมากๆ พอดีเพื่อนเยอะ
ด้วยมั้งก้อเลย..... เมาๆๆแต่ก้อรู้เรื่องอยู่ ทำไมถึงได้ว่าพี่ซิ่งอย่างนั้นวะ สงสารพี่ซิ่งจัง ถ้าจะพูดว่า ตัวเองไม่โง่
กินเหล้าหรอก ก้อเท่ากับว่าพวกเราทั้งโต๊ะโง่นั่นแหละ ก้อกินกันจนเมาทุกคน พูดอะไรไม่พ้นตัวเองเลย ไม่ชอบจิงๆๆ
จากเมาๆอยู่พอได้ยินฉันก้อหายเมาเลย เกลียดเว้ยยยย มาด้วยกันแล้วยังว่ากันอีก.....ชิ
หงุดหงิด อ่านหนังสือดีกว่า
August 14 ส่วนหนึ่งของ Diary^_^" ไม่เคยได้พูดตรงๆกับแม่ซักที
นะ!! ก้อแบบว่ามันอายที่ต้องไปพูดให้แม่ฟังต่อหน้า
แต่หนูก้ออยากให้แม่รับรู้สิ่งเหล่านี้ได้
 ตอนที่หนูกับน้องยังเด็ก บ้านเรายากจน
พ่อกับแม่ยังเป็นข้าราชการชั้นผู้น้อยอยู่เลย
แม่ชอบไปซื้อปลาทูกับป้าข้างบ้านมาให้หนูกับน้องกิน..ประจำ
บางวันไม่มีเงินก้อไปขอยืมป้าข้างบ้านอีกตามเคย
แม่ป้อนข้าวกับปลาทูให้กินจนหมด
แต่!! หนูยังไม่อิ่ม
แม่เลยแอบเอาตาปลาทูมาให้หนูกิน
พอหนูกินแล้วแม่ก้อนั่งหัวเราะหนู " แม่จำได้รึป่าว "
วันนึง หนูเห็นเพื่อนกินไอติมหนูก้ออยากกินบ้าง
เลยวิ่งมาขอเงินกับแม่
แม่บอกไม่มีเงิน แล้วหนูก้องอแง
แม่ก้อเลยให้เงินหนู
ทั้งที่ในกระเป๋าตังแม่มีเงินอยู่ 40 บาท " แต่แม่ก้อยังให้หนู "
 ตอนหนูเด็กๆแม่ต้องไปสอนที่ต่างจังหวัดบ่อยๆ
ทำให้หนูต้องอยู่กับพ่อซะส่วนใหญ่
แต่หนูก้อไม่สนิทกับพ่อซักที " ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน "
วันแม่ในปีหนึ่งและเป็นปีเดียว
หนูกับน้องช่วยกันทำดอกไม้แล้วก้อเอามาไหว้แม่
แม่ลูบหัวแล้วพูดกับเราประโยคนึง
" แม่ไม่หวังอะไรในตัวลูก..แม่แค่อยากเห็นลูกประสบความสำเร็จในชีวิต " TT_TT
 โตมาหน่อยแทนที่หนูจะเป็นเด็กดี หนูกลับทำให้แม่ต้องร้องไห้
แม่ร้องไห้เพราะผิดหวังในตัวหนู
วันนั้นที่เห็นน้ำตาแม่ไหล อยู่ก้อนึกด่าตัวเองว่าทำไมถึงได้เลวอย่างนี้
สองมือกราบแม่แล้วสัญญาว่า เหตุการณ์แบบนี้จะไม่เกิดขึ้นอีก
ต่อไปถ้าแม่จะต้องร้องไห้เพราะหนู น้ำตาหยดนั้นของแม่
" ต้องเป็นน้ำตาแห่งความภูมิใจ..ไม่ใช่น้ำตาแห่งความเสียใจอีกต่อไป "
แม่หนูเสมอต้นเสมอปลาย
เมื่อก่อนเป็นยังไงตอนนี้ก้อยังเหมือนเดิม
แม่เสียสละเพื่อพวกเราเสมอ
แม่ยอมอดเพื่อให้หนูกับน้องมีกิน
แม้ว่าทุกวันนี้บ้านเราจะไม่ได้ยากจนแต่ก้อไม่ได้รวยไปกว่าใคร
" แม่ไม่เคยทำให้เราอด..แต่ก้อไม่เคยสอนให้เราฟุ่มเฟือย "
คนแรกที่หนูคิดถึงทุกความรู้สึก " หนูคิดถึงแม่ "
สิ่งดีๆที่หนูทำไป " หนูทำเพื่อแม่ "
หนูรู้แค่ว่า " ความรักของแม่ไม่เคยมีคำว่าแต่..........."
 July 13 ถึงเพื่อนๆ 606 RN....เพลงวันเดือนปี ost.Final Score วันจันทร์ฉันคอยอยู่ อังคารก็คอยดู ดูดูว่าเธอเป็นไง พุธเธอก็ไม่มา เช้าสายก็ไม่มี พฤหัส...ว่างเปล่า ศุกร์หรือเสาร์หรือว่าอาทิตย์ ไม่มีวันไหนไม่คิดถึง ไม่มีวันไหนที่เธอจะย้อนมา...สู่วันเก่าๆของเรา วันที่ฉันเจอเธอ วันที่ได้ใกล้กัน วันที่เราจูงมือ วันที่ฉันรักเธอ วันที่ฉันพูดไป วันที่เธอรับฟัง อีกนานไหมฉันก็ไม่รู้ อีกกี่เดือนหรือจะอีกปี กี่หมื่นพันล้านความทรงจำที่มี ไม่เคยไม่คิดถึงเธอ มกราก็ยาวนาน กุมภาก็เลือนลาง มีนาก็ยังเลื่อนลอย เมษาก็ร้อนรน พฤษภาก็ทุกข์ทน มิถุนาว่างเปล่า อีกนานไหมฉันก็ไม่รู้ อีกกี่เดือนหรือจะอีกปี กี่หมื่นพันล้านความทรงจำที่มี ไม่เคยไม่คิดถึงเธอ อีกนานไหมฉันก็ไม่รู้ กี่หมื่นพันล้านความทรงจำที่มี ไม่เคยไม่คิดถึงเธอ..... July 03 เห็น "ฉัน" เป็นอะไร ???คุณเห็นฉันเป็น "คนรัก" หรือว่าเป็นแค่ "สิ่งของ"
การที่เราจะคบหา หรือว่ารักใคร...ซักคน
ไม่ว่าจะในฐานะอะไรก้อตาม
สิ่งหนึ่งที่ควรท่องไว้อยู่เสมอ
คือ "คน" เป็นสิ่งมีชีวิต
ไม่ใช่..สิ่งของ..หรือ..หุ่นยนต์...ที่เราอยากให้เป็น
หากว่าคุณรักใครซักคน
อย่าตั้งใจกับคน ๑ คนมากเกินไป
เพราะ...ไม่มีใครอยากเป็นต้นเหตุของความล้มเหลว
อย่าคาดหวังกับคน ๑ คนมากเกินไป
เพราะ...ไม่มีใครจะเป็นได้ทุกอย่างที่คุณอยากให้เป็น
อย่าให้เวลากับคน ๑ คนมากเกินไป
เพราะ...ไม่ว่าใครก้ออยากมีช่วงเวลาหนึ่งเป็นของตัวเอง///ลำพัง
อย่าพยายามเปลี่ยนแปลงคน ๑ คนมากเกินไป
เพราะ...นั่นจะทำให้เค้าไม่หลงเหลือความเป็นตัวของตัวเอง
อย่าควบคุมชีวิตคน ๑ คนมากเกินไป
เพราะ..คนเรามักจาหาวิธีเพื่อออกมาจากกรอบที่วางไว้
อย่าบีบบังคับคน ๑ คนมากไปกว่านี้
เพราะ...ถ้าคนๆนั้นหลุดจากภาวะบีบังคับได้
"คุณ" จะกลายเป็นคนที่ถูกหันหลังให้ทันที
เธอ...จ๋า ลองมองดูฉันให้ดีๆ
ฉันมีลมหายใจ ไม่ใช่ภาพวาดที่จะสวยงามอยู่ตลอดเวลา
และฉันเองก้อเป็นคน เป็นสิ่งมีชีวิต
ฉัน..อยากให้..เธอ..เห็นฉันเป็นคนรัก
ที่พร้อมจะรักในตัวฉันมากกว่า ต้องการให้ฉันเปลี่ยนแปลง
หากจะรักใครซักคน
เราต้องเรียนรู้เค้า ไม่ใช่เปลี่ยนแปลง
จงทำให้เค้าอยากเปลี่ยนแปลง
ไม่ใช่อยากให้เค้าเปลี่ยนแปลงเพื่อตัวเอง
" ถ้าหมดความหมาย เรา..เลิกกันเถอะ "
ถ้ามองตากันแล้ว...รู้สึกอะไรก้อบอก
ถ้าฟังคำรักที่ฉันบอกแล้ว...ไม่หวั่นไหว...ฉันเองก้อพอเข้าใจ
ถ้าคำว่า รัก ที่พูดออกมา มันไม่ได้มาจากใจของเธอ
ฉัน....ก้อไม่ยาอกได้ยินมัน
ขอบจายนะจ๊น้องลูกแก้ว ที่ส่งข้อความเจ๋งๆมาให้
June 17 โลกของเธอ^+^โลกของฉัน
โลกของเธอ...เธอว่ามันกลม
โลกของฉัน....มันก็กลม....ไม่ต่างกัน โลกของเธอ...หมุนรอบตัวเอง...อยู่ทุกวัน โลกของฉัน....ก็ทำอย่างนั้น...อยู่ทุกคืน โลกของเธอ....มีสองเวลา...ในหนึ่งวัน โลกของฉัน....ก็แบบเดียวกัน...ไม่เป็นอื่น โลกของเธอ...คือหนึ่งกลางวัน...กับหนึ่งกลางคืน โลกของฉัน....ก็ยืนพื้น...ด้วยวันและคืนเช่นกัน โลกของเธอ....ห่างดวงอาทิตย์...อีกตั้งไกล โลกของฉัน...หากอยากจะไป...ก็คงแค่ฝัน โลกของเธอ...ยังมองเห็นความเป็นไป...ของดวงจันทร์ โลกของฉัน...ก็เคยได้ยินเรื่องเล่าจากที่นั่น...เป็นบางที โลกของเธอ....มีเรื่องให้ทำมากมาย โลกของฉัน....ก็คล้าย ๆ จะต้องทำในแบบนี้ โลกของเธอ...สิ่งที่ตามหา...ยังคงต้องมี โลกของฉันในวันนี้....ก็ยังคงเดินทางต่อไป เหมือนโลกของเรา...ไม่มีอะไรที่แตกต่างกัน ทุกเรื่องราวในโลกนั้น...เป็นเช่นเดียวกัน...มาตั้งแต่ไหน เรื่องเดียวที่อาจไม่เหมือนกัน คือโลกของฉัน...มีเธออยู่ที่นั่น...มาตั้งแต่ไหนแต่ไร เรื่องเดียวที่อาจจะต่างไป แค่ไม่รู้ว่าจะมีฉันอยู่บ้างไหม...ในโลกของเธอ……….? |
||||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts|
|
